Cukrzycowe fakty

Cukrzyca – Co to w ogóle jest?

Cukrzyca, czyli grupa chorób metabolicznych, charakteryzująca się wyższym poziomem cukru we krwi, powszechnie nazywanym hiperglikemią.

Wynika z nieprawidłowej produkcji lub działania insuliny. Stan przewlekły niestety wiąże się z uszkodzeniami różnych ważnych narządów:
oczu, nerek, nerwów, serca i naczyń krwionośnych.

Wyróżniamy kilka postaci choroby:
cukrzycę typu 1, typu 2, cukrzycę ciężarnych i pozostałe.

Najczęstszą postacią cukrzycy jest cukrzyca typu 2, polegająca na zmniejszonej wrażliwości na insulinę, tak zwana insulinooporność.

Cukrzyca typu 1, czyli moja własna :), polega na pierwotnym, niedostatecznym wydzielaniu insuliny, przy zachowaniu normalnej wrażliwości tkanek na ten hormon.

Cukrzyca ciężarnych jest wynikiem zmian hormonalnych związanych z okresem ciąży.

Cukrzyca typu 1

Nazywamy ją młodzieńczą, choć tak naprawdę najwięcej zachorowań odnotowuje się przed 30-tyn rokiem życia, a pojawia się u ludzi nawet w podeszłym wieku. Taka ona „młodzieńcza” !
Spowodowana jest całkowitym brakiem insuliny na skutek uszkodzenia odpowiednich komórek trzustki, wydzielających ten hormon.
Występuje, gdy NASZ układ odpornościowy niszczy komórki produkujące insulinę w trzustce, tzw. komórki beta. Prowadzi to z kolei do całkowitego niedoboru hormonu insuliny.
Dlatego też koniecznym jest podanie insuliny samodzielnie – jedyna możliwość funkcjonowania w miarę prawidłowego! Leczenie to niestety konieczne jest do końca życia… Insulinę podajemy podskórnie, za pomocą strzykawek, penów insulinowych lub pompy insulinowej.

Cukrzyca typu 1 stanowi około 8% wszystkich przypadków zachorowań na cukrzycę.

U osób z cukrzycą typu 1 cukier nie jest przenoszony do komórek, ponieważ nie ma dostępu do insuliny.
Gdy cukier gromadzi się we krwi, zamiast przenosić się do komórek, komórkom w organizmie brakuje składników odżywczych. Dlatego właśnie inne systemy w organizmie muszą dostarczyć energii.

W rezultacie rozwija się wysoki poziom cukru we krwi, który powoduje:
– utratę wagi (wyjątkowo nie jest to powód do radości!)
– wzmożone pragnienie (można pić bez końca)
– częste wizyty w toalecie ( konsekwencja powyższego, czyli częste oddawanie moczu)
– rozmazane i nieostre widzenie (ciśnienie w oku wzrasta)
– zapach acetonu w oddechu
– zmęczenie i senność (wstaje się już zmęczonym)
– w moczu pojawia się glukoza i ciała ketonowe (wystarczyłoby tylko wiedzieć, że należy to zbadać!) 😉

A jakie niesie ryzyko?

Niestety niesie, i to wcale nie małe. Z najczęstszych powikłań wymienię:
– stopa cukrzycowa ( !!!!!)
– neuropatia (uszkodzenie komórek nerwowych)
– nefropatia (uszkodzenie kłębuszków nerkowych, w konsekwencji może prowadzić do konieczności dializ)
– zmiany oczne (uszkadzając nerwy może prowadzić do bólu, podwójnego widzenia czy zeza)
– zmiany w naczyniach krwionośnych (miażdżyca, zawał serca… ajć)
Często też słodziaki mierzą się ze świadomością, że choroba jest dana na „wieczyste użytkowanie”, trzustka nie produkuje wszak insuliny. Może to rodzić wewnętrzny bunt – dlaczego…???
Wierzcie mi, może być trudno zaakceptować fakty!

Przede wszystkim zmienia się dieta. Mam wrażenie, że zawsze odżywiałam się „zdrowo” , natomiast dopiero od czasu zachorowania jestem świadoma, co-ile-kiedy spożywam.

Cukrzyca typu 1 jest chorobą wymagającą dużej samodyscypliny, natomiast ABSOLUTNIE nie uniemożliwia normalnego życia.
Konieczna jest świadomość, przestrzeganie zasad, kontroli i zdrowego trybu życia, a można zdobywać góry (dosłownie!).

 

Wszak TO JA MAM WPŁYW NA CHOROBĘ A NIE ONA NA MNIE !

 

 

1 thought on “Cukrzycowe fakty

  1. Cukrzyca, każdy słyszał, nie każdy wie, o co z nią dokładnie chodzi. To przewlekła choroba układu metabolicznego, która wynika z zaburzonego wydzielania insuliny, lub jej działania. Insulina natomiast jest hormonem, który produkuje trzustka. Nie da się ukryć, że często się teraz słyszy o tej chorobie. W Polsce choruje na nią około 2 miliony osób, nie tylko dorosłych! Cukrzyca staje się coraz większym zagrożeniem dla młodych. Pierwsze co przychodzi do głowy, to pytanie „dlaczego?”. Może to wynikać z genów. Ktoś z rodziny chorował, więc my automatycznie stajemy się bardziej zagrożeni. Kolejnymi przyczynami są: zła dieta, bogata w cukry i tłuszcze, siedzący tryb życia, palenie papierosów, alkohol również mają swój wpływ na zachorowalność. Są dwa rodzaje cukrzycy, typu I, i bardziej popularna, typu II. Osoby chore często ignorują objawy jakimi mogą być zmęczenie, senność, sucha skóra, duże pragnienie. „Budzą się” dopiero w momencie, gdy zaczyna pojawiać się problem z nadwagą, lub w drugą stronę, z niedowagą (w przypadku cukrzycy typu II). Podejrzewam, że każdy w swoim gronie ma chociaż jedną osobę borykającą się z tą chorobą. Osoby te, często są stygmatyzowane. Niesłusznie, gdyż jak wspomniałam powyżej, nie zawsze ma się na wszystko wpływ. Bardzo lubię filmy Zbigniewa Młynarskiego. Mimo, że nie lubię tematyki zdrowego odżywiania (zawsze po prostu mnie nudziła), to każdą nową publikację oglądam z zaciekawieniem. Cieszę się, że poruszył Pan temat cukrzycy na podstawie własnego doświadczenia. Uważam, że wielu chorym może to pomóc, ponieważ mogą uważać chorobę za koniec świata. Oczywiście, nieleczona cukrzyca może nim być. Nie można ignorować swoich objawów. Warto raz na jakiś czas zbadać krew. Pokazuje, że da się z nią żyć, a co najlepsze, jedząc to na co ma ochotę! Wypracował w sobie nawyki dobrego odżywiania. Uregulował swój apetyt. Teraz cieszy się życiem, jednocześnie pragnie przekazać swoje zdobyte doświadczenie i wiedzę nam. Swoim widzom i czytelnikom. Wydał swoją książkę „Jedz dobrze i nie tyj”, która już sama w sobie dostarcza ogromnej wiedzy. Następnie, zaczął rozszerzać wszystko o kanał na YouTube. Mało który autor tego typu lektur tak robi. Szczerze mówiąc, nie znam żadnego. Zwykle uzupełnieniem wiedzy z poradnika była książka z przepisami, płyta z ćwiczeniami. Nie jestem fanką tego typu rozwiązań, ale może komuś to pasuje… Wracając do Zbigniewa Młynarskiego, w filmie opowiedział, jak wielkie posiada doświadczenie w temacie dietetyki. Opowiada również swoją historię z cukrzycą. Można posłuchać, jak wszystko się zmieniło na przestrzeni lat. Ciekawym dla mnie faktem było to, jak kiedyś przepisanie insuliny było skomplikowane.
    Sama nie choruję na cukrzycę, jednak jestem na specjalnej diecie z powodu problemów z tarczycą. Domyślam się jak ułożone przez dietetyka, bo tam najczęściej osoby z cukrzycą są wysyłane, potrafią być monotonne. Nie da się całe życie jeść bez smaku, tego samego. Przecież życie jest pełne smaków, kolorów, które przynoszą tyle radości. To zupełnie naturalne, że mamy na nie ochotę. Nie można mieć do siebie o to pretensji. Jednak wiele cukrzyków je ma. Tym bardziej polecam każdemu sięgnąć do twórczości Zbigniewa Młynarskiego. Można zacząć od obejrzenia filmów na kanale, a później przeczytać poradnik. Nie jest długi, czyta się przyjemnie, jest tak skomponowany, że łatwo wrócić do informacji, które uznamy za przydatne. Polecam każdemu, i życzę uśmiechu, wytrwałości i dobrego jedzenia!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.